Бо эҳтироми амиқ ва самимияти беандоза ин рӯзи пурфайзро ба Шумо табрик мегӯем. Орзу мекунем, ки ҳар нафасатон бо саломатӣ, сабр, нерӯи рӯҳӣ ва умеди нав пур бошад. Худованд ба Шумо озодӣ, оромӣ ва имкони дубора оғӯш кардани аҳли хонаводаатонро ато намояд.
Мақсуд Иброҳимов барои миллати тоҷик танҳо як шахси сиёсӣ нест, ӯ рамзи ирода, матонат ва ҳақҷӯист. Дар замоне ки хомӯшӣ ва тарс фазои ҷомеаро фаро гирифта буд, ӯ садои ҳақро баланд кард ва роҳи мубориза барои адолат, озодӣ ва эҳёи воқеии Тоҷикистонро пеш гирифт.
Ӯ бо ташкили созмони «Ҷавонон барои Эҳёи Тоҷикистон» ва ҳамкории фаъол бо дигар нерӯҳои ислоҳталаб нишон дод, ки ҷавонони тоҷик метавонанд бо иттиҳоду огоҳӣ барои тағйири мусбат ва ояндаи беҳтари Ватан талош кунанд.
Гарчи солҳо аз оғози ин роҳи пуршебуфароз гузаштааст, ормону паёми Иброҳимов то ҳол зинда аст, паёми иттиҳод, адолат ва муҳаббат ба Ватан. Маҳз ҳамин паём имрӯз илҳомбахши садҳо ҷавонест, ки мехоҳанд Тоҷикистонро озод, соҳибистиқлол ва демократӣ бинанд.
Мақсуд Иброҳимов барои насли нав намунаи инсонест, ки ҳақиқатро бо ҷасорат мегӯяд ва барои мардум меистад. Бо ифтихор ва умед мегӯем, муборизаи шумо беасар намондааст. Шумо рамзи устуворӣ ва ишқи ҳақиқӣ ба Тоҷикистон ҳастед.
Зодрӯзатон муборак бод, Мақсуд Иброҳимов. Худованд бароятон сабру тавоноӣ диҳад ва рӯзе биёяд, ки Шумо бо озодӣ ва шараф ба миёни мардуматон баргардед.
Бо эҳтиром ва садоқати комил
Созмони Ҷавонон барои Эҳёи Тоҷикистон
